“Inez Verlinden is geen echte jumper.” 23 september 2007

Na de recente strubbelingen op deze blog tussen jumpers en schlager-aanhangers werden wij van Finalfrontier jongstleden vrijdag op de redactie gebeld door een groepering genaamd ‘Jumpers met een hart’. De groep die tot doel heeft het besmeurde imago van jump op te poetsen, wou hun mening kwijt over het verhaal rond Inez Verlinden omdat zij “de muziekstroming jumpstyle en de jumpers vernederde op een manier die niet toegestaan kan worden.”

Één jaar geleden richtte Jean-Marie E. het verbond ‘Jumpers met een hart’ op omdat hij zag hoe de jumpstroming door alleman met een scheef oog werd bekeken. Jumpers waren agressief, brutaal en verantwoordelijk voor 80% van de wonden aan scheenbenen. “Ik ben blij dat ik voetballer ben.” Zegt Jean-Marie E. “Ik ga niet naar een  jumpfeest zonder mijn scheenbeschermers. Ze hebben al enkele pijnlijke wonden verijdeld.”

Over de huidige evolutie van jumpstyle wil Jean-Marie E. niet praten. “Met de muziek zelf houd ik me de laatste tijd minder bezig, al merk ik wel dat er de laatste tijd al veel inkt gevloeid is over jump. De buitenwereld heeft er genoeg van denk ik.” Hij geeft te kennen andere prioriteiten te hebben: ”Al mijn tijd steek ik nu in de organisatie. Met 3500 leden wordt er een groot organisatorisch vermogen geëist. Morgen houden we weer een jumpinitiatie voor beginnende jumpers.”

Na een rustige start is het succes van de groep intussen enorm. “We hebben sterke banden met de voornaamste jumpcrews alsook met de top-dj’s. Elke 2e maandag van de maand zetten we ons met z’n allen rond de tafel om actuele problemen te bespreken. Toch is dat niet onze sterkte. We zijn vooral bekend geworden door onze intermenselijke tak. Elke vrijdag geven we jumpinitiaties waarop de nadruk ligt op het sociale in het jumpen.”

De drie jumppijlers van Jumpers met een hart:
1. Jumpen is een sociale activiteit, doe het dus nooit solo maar altijd in groep.
2. Jumpen is gevaarlijk, kijk dus of er iemand in je buurt staat.
3. Bied bij contact altijd je excuses aan, wees mild en ga het gevecht uit de weg.

Zelf jumpen doet Jean-Marie E. nietmeer, toch bezoekt hij nog bijna wekelijks de grootste feesten. “Ik zet me met enkele militanten aan de ingang en deel daar flyers uit of ik verdeel gadgets om de jumpers een groter bewustzijn te geven.” De campagnes lijken hun effect niet gemist te hebben, op de redactie loopt sterreporter Svenson al enkele weken met een ‘jumper met een hart’ badge rond. “Cool hé.” glundert hij als ik naar zijn badge vraag. “Gekregen op rimpelrock.”
 
Toch wilde Jean-Marie E. de nadruk erop leggen dat hij ons niet belde voor reclame. “Het is altijd tof als je organisatie in het nieuws komt maar het was me vooral over Inez Verlinden te doen. Ik kan niet toestaan dat iemand op zulke toon in naam van de jumpcommunity komt spreken. Het is duidelijk dat ze nog niet naar één van onze initiaties is geweest, ze gaf de haters weer alle kansen om op jump te bashen.  Bij ons had ze wel geleerd hoe ze op kritiek tegen jump moest reageren.” De toon van Jean-Marie E. verandert aan de telefoon: “Ik heb al een afspraak geregeld met de G5 (De 5 grootse organisatoren van jumpfeesten, nvdr.), ze komt op geen enkel jumpfeest meer binnen. Ze heeft er ook helemaal niets te zoeken, ze is geen jumper met een hart.”

Inez had een eerder korte reactie op de nieuwe situatie: “Jean-Marie E. mag mijn ballen likken, zijne lul is even groot als zijn IQ, ne nanometer. En twijfelt maar niet eraan of ik weet hoelang da is, ik doe bedrijfsmanagment. Ziek word ik ze, mennekessss. Wat ne loser, dieje is echt duidelijk niet into it for the love of music eh.”

Na gesprekken met de organisatie van Technique, het door FinalFrontier ge-e-ruggesteund technofeest dat op 17 november gaat doorgaan in café Flamingo, is het duidelijk dat Inez Verlinden ook daar al nietmeer welkom is. “We willen geen amokmakers.” klinkt het.